Dwa torusy mogą mieć tę samą geometrię lokalną, a mimo to różnić się kształtem
Konstrukcja opublikowana w Publications mathématiques de l’IHÉS daje pierwsze zwarte pary Bonneta: dwa gładkie, analityczne w sensie rzeczywistym torusy w przestrzeni trójwymiarowej, które mają tę samą metrykę wewnętrzną i tę samą krzywiznę średnią w odpowiadających sobie punktach, lecz nie są tą samą powierzchnią z dokładnością do ruchu sztywnego. Wynik zamyka dawne pytania o jednoznaczność w geometrii powierzchni i stanowi precyzyjny kontrprzykład dla kuszącej idei, że dostatecznie liczne pomiary lokalne muszą rozpoznawać zwarty kształt.