Chemia
Zawsze istnieje szansa, że odkrycie naukowe stanie się, jak rad, dobrodziejstwem dla ludzkości.
— (1921)
Mała cząsteczka skleiła nieobrobiony PTFE, a potem dała się zmyć etanolem
Praca w JACS opisuje kleje z fosforanów fluorowanych eterów koronowych, które w laboratoryjnych testach ścinania łączą słynący z obojętności PTFE, a jednocześnie można je usunąć przez przemycie etanolem. CyclicFP-fmoc osiągnął 1,3 MPa na nieobrobionym PTFE z plastycznym zniszczeniem kohezyjnym, a pokrewny wariant 2,3 MPa. Mechanizm wspierają dane spektroskopowe o oddziaływaniach fluor–fluor przy PTFE oraz wiązaniach wodorowych i układaniu π wewnątrz kleju. To obiecujący wynik materiałowy, nie gotowy klej komercyjny, uniwersalne rozwiązanie recyklingu ani pełna ocena bezpieczeństwa środowiskowego.
Potrójne wiązanie węgiel–bizmut pokazuje, gdzie podręcznikowy obraz sigma i pi przestaje działać
Badanie w Science analizuje jon molekularny CBi-, ciężkiego kuzyna znanych związków z potrójnym wiązaniem, za pomocą kriogenicznej spektroskopii fotoelektronów i relatywistycznych obliczeń kwantowych. Wynik jest bezpośrednim dowodem, że silne sprzężenie spinowo-orbitalne może przeorganizować klasyczny układ wiązań sigma i pi w relatywistyczne pary Kramersa oznaczone całkowitym momentem pędu. Nie czyni to zwykłego obrazu wiązań chemicznych błędnym; pokazuje, dlaczego rachunek zmienia się w pobliżu bardzo ciężkich atomów.
Materiał stały zmienia widzialne światło niebieskie w UV przy natężeniu światła słonecznego — ale nie jest maszyną do energii słonecznej
Badacze zaprojektowali organiczne kryształy oparte na DHI, których alkilowe łańcuchy boczne chronią układ elektronów π, nie zatrzymując ruchu energii trypletowej. Najlepsza warstwa stała iBu-DHI/Ir(ppy)₃ przekształcała światło widzialne w UV przez anihilację trypletów z bezwzględną wydajnością kwantową 1,9% i progiem 1,2 mW cm⁻², bliskim natężeniu światła słonecznego wokół 445 nm. To rzeczywisty postęp materiałowy w konwersji fotonów w ciele stałym. Nie jest to działające urządzenie słoneczne, „darmowy UV” ani dowód, że widzialne światło słoneczne może już napędzać użyteczną chemię UV na dużą skalę.