ფიზიკა
პირველი პრინციპია, რომ თავი არ უნდა მოიტყუო — და ყველაზე ადვილად სწორედ საკუთარ თავს ატყუებ.
— (1974)
ხუთგანზომილებიანი კლასიკური მოდელი ცდილობს კვანტური ქცევის აღდგენას გრავიტაციის დაკვანტვის გარეშე
Scientific Reports-ში გამოქვეყნებული ნაშრომი გვთავაზობს 4D + tau ჩარჩოს, სადაც ჩვეულებრივი სივრცე-დრო დამატებითი პარამეტრის მიმართ ევოლუციას განიცდის. სიმულაციებსა და მოდელურ გამოთვლებში ის წონასწორობაში ნიუტონურ გრავიტაციას აღადგენს, ზოგადი ფარდობითობის საბაზისო სტრუქტურისკენ მიდის და worldline-ების დინამიკით EPR ტიპის კორელაციებსა და ორმაგი ნაპრალის მსგავს ინტერფერენციას წარმოქმნის. ეს პროვოკაციული თეორიული კონსტრუქციაა და არა ექსპერიმენტული მტკიცებულება, რომ კვანტური გრავიტაცია გადაწყვეტილია ან სტანდარტული კვანტური მექანიკა მცდარია.
ორბიტაზე სუფრის მარილი ღრუ კუბებად გაიზარდა. გრავიტაციამ მარილხსნარი შეცვალა და არა თვით მარილი
საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურზე გაზრდილი ნატრიუმის ქლორიდის კრისტალები მოიცავდა 2-დან 8 მილიმეტრამდე ზომის ღრუ, საფეხურებიან კუბებს. ნაშრომები მხარს უჭერს ტრანსპორტის ახსნას: ჩვეულებრივი დალექვა და ამომგდები ძალით გამოწვეული ნაკადი ძლიერ იყო ჩახშობილი, ხოლო ადრეულ ზრდაში დიფუზია დომინირებდა. გისოსი მარილის ახალ ფორმად არ ქცეულა და ექსპერიმენტები სამრეწველო პროცესს არ ადგენს.
ცივი ატომების ექსპერიმენტი კვანტური გრავიტაციის „დროის პრობლემას“ ამოწმებს — როგორც ლაბორატორიულ ანალოგს და არა პასუხს
კანონიკურ კვანტურ გრავიტაციაში Wheeler-DeWitt-ის განტოლებას მოვლენების დასალაგებელი გარე საათი არ აქვს: ესაა „დროის პრობლემა“. ერთი ავტორის ექსპერიმენტი იზოლირებს Bose-Einstein-ის კონდენსატს, თხელი ოპტიკური ბარიერით დაუკვირვებელ და დაკვირვებულ სექტორად ყოფს და მათ შორის გადამავალი ენტროპიიდან შიდა საათს აგებს. ეს „ენტროპიული დრო“ დაკვირვებული სექტორის გაფართოებასა და ხელახლა შეკუმშვას ალაგებს, ხოლო ეფექტური განტოლება დაბალი ბარიერის განხილულ შემთხვევაში გაზომილ მონაცემებს იმეორებს. ეს ურთიერთობითი დროის იდეების კონტროლირებადი საცდელი პლატფორმაა: „big bang“, „big crunch“ და „miniuniverse“ ხაფანგში მოთავსებული აირის ანალოგური ეტიკეტებია და არა ნამდვილი კოსმოლოგია; სამუშაო დროის პრობლემის ან კვანტური გრავიტაციის გადაწყვეტას არ აცხადებს.
შავი ხვრელები თერმოდინამიკურ „კანონებს“ ემორჩილება — ახალი შედეგი მათ ძალადობრივად წონასწორობიდან შორს მყოფ შავ ხვრელებზეც ავრცელებს
1970-იანი წლებიდან ცნობილია, რომ შავი ხვრელები თერმოდინამიკის მსგავს კანონებს ემორჩილება, მაგრამ ყველაზე სუფთა ფორმა მხოლოდ წონასწორობაში მშვიდად მყოფ ხვრელებზე ვრცელდებოდა. Physical Review Letters-ის ახალი ნაშრომი პირველ და მეორე კანონებს სწრაფად ცვალებად შავ ხვრელებზე — მატერიის შთანთქმისას, შერწყმისას, გამოსხივებისას — ავრცელებს ადგილობრივად განსაზღვრული „დინამიკური ჰორიზონტების“ გამოყენებით. ეს ფიზიკოსებს ძალადობრივად ევოლუცირებად შავ ხვრელსაც აძლევს ტემპერატურისა და ენტროპიის განსაზღვრის საშუალებას. ეს კლასიკური ზოგადი ფარდობითობის მათემატიკური შედეგია და არა ახალი კვანტური გრავიტაცია, არა დაკვირვება და არა შავი ხვრელის ინფორმაციის თავსატეხის გადაწყვეტა.
ენტროპიაზე დაფუძნებული გრავიტაციის მოდელში ადგილობრივი ენტროპიის სიმკვრივე მცირდება, ხოლო ჯამი იზრდება
Physical Review D-ის ნაშრომი Gravity From Entropy-ის — შემოთავაზებული modified-gravity ჩარჩოს — შიგნით გამოიყვანს ტემპერატურებს, წნევებსა და პირველ კანონს. გვიან დროში, მცირე სიმრუდის Friedmann-ის მიახლოებაში, მოდელის ადგილობრივი ენტროპიისა და ენერგიის სიმკვრივეები მცირდება, ხოლო გაფართოება საერთო ენტროპიას ზრდის. გამოთვლა შინაგანად კონკრეტულია, მაგრამ პირობითი: Friedmann-ის კოსმოლოგიები სრული თეორიის ზუსტი ამოხსნები არ არის, და ეს არ არის დაკვირვებითი მტკიცებულება, რომ გრავიტაცია ენტროპიიდან მოდის, გაზომილი dark energy-ს ახსნა ან დასრულებული კვანტური გრავიტაციის თეორია.
შერწყმის მოწყობილობამ პლაზმა შეკუმშვით გააცხელა — ეს რეალური ნაბიჯია, მაგრამ ჯერ ელექტროსადგური არა
General Fusion-ის LM26-მა მაგნიტიზებული დეიტერიუმის პლაზმა ჩამოშლილი ლითიუმის ლაინერით შეკუმშა და მისი გათბობა აჩვენა — ელექტრონების ტემპერატურა სამჯერ მეტზე მეტად გაიზარდა და გაზომილმა პიკმა დაახლოებით 0.72 keV-ს (718 ± 80 eV, დაახლოებით 8 მილიონ °C-ს) მიაღწია. კომპანიის ანალიზი გათბობის უმეტესობას თავად შეკუმშვას მიაწერს, ანუ იმ მექანიზმს, რომელზეც მაგნიტიზებული სამიზნის შერწყმის მიდგომაა დამოკიდებული. ეს ამ გზისთვის რეალური საინჟინრო შემოწმებაა. მაგრამ ეს ასევე მხოლოდ პირველი 11 ცდაა ერთ მოწყობილობაზე, აღწერილი კომპანიის ჯერ არარეცენზირებულ პრეპრინტში, და ტემპერატურა წვადი პლაზმისთვის საჭიროზე დაახლოებით ათჯერ დაბალია — წმინდა ენერგიის, breakeven-ისა და ელექტროენერგიის გარეშე. ნაჩვენებია მექანიზმი, არა აშენებული ელექტროსადგური.
კვანტური მექანიკის დაწერა მხოლოდ რეალური რიცხვებითაც შეიძლება — სირთულე სისტემების გაერთიანებაშია
2021 წელს ფართოდ გაშუქებულმა შედეგმა აჩვენა, რომ კვანტური მექანიკის კონკრეტული რეალურ რიცხვიანი ვერსია ექსპერიმენტულად შეიძლება გამოირიცხოს, ხოლო 2022 წლის ტესტები სტანდარტულ კომპლექსურ თეორიას დაემთხვა. ეს ხშირად წარმოსახვითი რიცხვების ფიზიკურ აუცილებლობად გაშუქდა. ახალი Physical Review Letters-ის ნაშრომი მტკიცებას აზუსტებს: თუ რეალურ რიცხვიან ფორმულირებას ცალკეული სისტემების გაერთიანების სხვა, ლოკალურობაზე დაფუძნებულ დაშვებაზე ააგებთ, ის კომპლექსური კვანტური მექანიკის ყველა პროგნოზს, მათ შორის მრავალმხრივ ტესტებს, იმეორებს. ზუსტი დასკვნაა, რომ კომპლექსური რიცხვები ძალიან მოხერხებულია, მაგრამ მკაცრად აუცილებელი არა — ხოლო წინა ექსპერიმენტებმა ერთი კონკრეტული რეალური თეორია გამორიცხა და არა რეალური რიცხვები პრინციპში. ეს ფუნდამენტური თეორიის შედეგია და არა ახალი გაზომვა.
კვანტური მეხსიერება ბოლოს გაზრდასთან ერთად გაუმჯობესდა — ნამდვილი მიღწევა და ის მანქანა, რომელიც ჯერ არ არსებობს
Google Quantum AI-მ პირველად მკაფიოდ აჩვენა, რომ surface-code კვანტურ მეხსიერებას შეუძლია ზღურბლის ქვემოთ მუშაობა: კოდის მანძილის 3-დან 5-მდე და 7-მდე გაზრდისას ლოგიკური შეცდომის სიხშირე ექსპონენციურად მცირდებოდა (მანძილის ყოველ ორ ნაბიჯზე დაახლოებით 2.14×), ხოლო ყველაზე დიდი, 101-კუბიტიანი distance-7 მეხსიერება საკუთარ საუკეთესო ფიზიკურ კუბიტზე მეტხანს ძლებდა — breakeven-ის მიღმა — და კორექცია რეალურ დროში მუშაობდა. ეს დიდი ხნის ნანატრი საინჟინრო ეტაპია. მაგრამ ჯერ მხოლოდ ერთი ლოგიკური მეხსიერების კუბიტია, რეალური ალგორითმებისთვის ზედმეტად მაღალი შეცდომით, ლოგიკური ოპერაციების გარეშე, აუხსნელი შეცდომის იატაკით და მასშტაბირების უზარმაზარი გზით. ზღურბლი გადაიკვეთა; კომპიუტერი ჯერ არ მიგვიღია.
Muon-catalysed fusion: დამალული რეაქციის ეტაპი პირველად პირდაპირ დაინახეს — მაგრამ ეს fusion ენერგიისკენ ნაბიჯი არ არის
განსაკუთრებით მაღალი resolution-ის quantum-sensor X-ray detector-ით ფიზიკოსებმა muon-ები გაყინულ deuterium-ში გაუშვეს და პირველად პირდაპირ დაინახეს muonic molecules ხანმოკლე „resonance“ states-ში — აღმოჩნდა, რომ muon-ების დაახლოებით ნახევარი იმ pathway-ს გადის, რომელიც muon-catalysed fusion-ის სტანდარტულ აღწერაში გამოტოვებული იყო. ეს ადასტურებს დიდი ხნის წინ შემოთავაზებულ formation mechanism-ს და kinetic model-ების გადახედვას მოითხოვს. შედეგი რეაქციის ხედვასა და გაგებაში რეალური წინსვლაა, მაგრამ არა fusion energy-ში: efficiency არ გაზრდილა, „alpha sticking“ bottleneck არ შეუსწავლიათ და ექსპერიმენტი deuterium-ში ჩატარდა, არა D–T ნარევში.