Remote work inaweza kuokoa commute. Pia inaweza kuondoa social contact ndogo ambayo kazi ilikuwa ikitoa.

Commute si kitu pekee kazi ya mbali ilichoondoa

Mjadala wa kawaida kuhusu kazi ya mbali ni productivity, flexibility na commute. Je, watu wanaweza kufanya kazi ileile nyumbani? Wanaipenda? Wangekubali mshahara mdogo kwa ajili yake? Kampuni ziwalazimishe kurudi?

Maswali hayo ni halisi, lakini yanakosa variable tulivu zaidi: ordinary social contact. Office si production site tu. Pia ndiyo mahali ambapo watu wengi hupata small, low-stakes human interaction: kupita karibu na mtu, kula karibu na wengine, kuuliza swali, kusikia mazungumzo, kuwa tu katika room ambayo si tupu.

Katika makala mpya ya Science, Natalia Emanuel, Emma Harrington na Amanda Pallais wanakadiria kilichotokea kazi ya mbali ilipoendelea baada ya pandemic. matokeo yao si kwamba kazi ya mbali ni mbaya kwa kila mtu. Ni kwamba jobs zilizoweza kuhamia remote zikawa substantially more solitary, na mental distress iliongezeka zaidi katika jobs hizo, hasa kwa watu wanaoishi peke yao.

Hilo ni dai tofauti na “kazi ya mbali causes depression.” Ni finyu zaidi na muhimu zaidi: location ya kazi hubadilisha social architecture ya siku.

utafiti ilifanya nini

Waandishi hawakulinganisha tu watu waliochagua kazi ya mbali na watu waliokwenda office. ulinganisho hiyo ingekuwa badly confounded. Watu hujipanga katika jobs, firms na arrangements kwa sababu nyingi.

Badala yake, walilinganisha workers katika occupations ambazo realistically zinaweza kufanywa nyumbani na workers katika occupations zinazohitaji physical presence. Software engineering na marketing ni examples za remotable occupations; nursing, food preparation na machine operation siyo. Classification inatoka Dingel-Neiman index ya occupational remotability.

Design ni difference-in-differences utafiti. Waandishi wanauliza kama isolation na mental health zilibadilika zaidi baada ya pandemic kwa watu katika remotable jobs kuliko kwa watu katika nonremotable jobs. Wanatumia US surveys tano za nationally representative kutoka 2011 hadi 2024 na kuondoa 2020 na 2021, kilele cha pandemic, kutoka main before-after ulinganisho.

Sampuli ni kubwa: wafanyakazi 588,322 katika vyanzo kadhaa vya data vilivyounganishwa. Matokeo yanayopimwa yanajumuisha shajara za matumizi ya muda, alama za Kessler K-6 za msongo wa kisaikolojia, unyogovu, matumizi ya huduma za afya ya akili na matumizi ya dawa zilizoandikwa na daktari.

Point muhimu ni kwamba matibabu si preference ya mtu kwa kazi ya mbali. Ni exposure kwa occupation ambayo working arrangements zake zilibadilika zaidi baada ya pandemic.

Nini kilibadilika

kazi ya mbali kweli iliongezeka zaidi katika remotable jobs. Kufikia 2024, workers katika remotable occupations walitumia 31.1% ya workdays fully remote, dhidi ya 8.9% kwa workers katika nonremotable occupations. Differential postpandemic rise ilikuwa pointi za asilimia 17.9.

Pamoja na shift hiyo, workers katika remotable jobs walitumia kazi hours 1.2 zaidi peke yao kwa workday relative to nonremotable workers. makala inaeleza hii kama increase ya 58.0%. Mabadiliko hayo yakiscaleiwa na differential rise ya kazi ya mbali, implied estimate ni 6.6 additional hours working alone kwa remote day.

Mabadiliko hayakuishia kwenye kazi tasks. Overall waking time alone iliongezeka kwa hours 1.1 kwa workday kwa workers katika remotable jobs relative to nonremotable jobs. makala pia inaripoti whole days zaidi zilizotumika peke yako na after-kazi social activities chache zaidi.

Hii ndiyo sehemu rahisi kupunguza uzito wa. Commute inaweza kuchosha. Office inaweza kudistract. Lakini kuondoa office pia kunaondoa automatic chanzo ya weak social ties. Kwa watu wanaopata contact ya kutosha mahali pengine, huenda haijalishi sana. Kwa wanaoishi peke yao, inaweza kuwa kubwa.

Living-alone amplifier

athari kali zaidi zinaonekana kwa workers wanaoishi peke yao.

makala inaripoti kwamba increase katika extreme forms of solitude ilijikusanya katika group hii. Workers wanaoishi peke yao katika remotable occupations walikuwa na increases kubwa zaidi katika spending entire days alone na siku bila hata ambient social contact kutoka public places kama gym, store au restaurant.

Hilo lina mantiki. Ukiishi na partner, watoto au familia nyingine, kazi ya mbali inaweza kuondoa colleagues lakini bado ikaacha ordinary household interaction. Ukiishi peke yako, remote workday inaweza kuwa siku nzima ambayo hakuna mtu mwingine physically present.

Ndiyo sababu “remote vs office” ni blunt sana. kazi arrangement ileile inaweza kuwa na social consequences tofauti kulingana na household structure, neighbourhood, commute, personality, health, caregiving obligations na kama office day imecoordinated na watu wengine.

Mental health pia ilibadilika

Mental-health measures zilisogea direction ileile kama isolation measures.

Kwa workers katika remotable jobs, mental distress iliongezeka kwa takribani 0.1 standard deviations relative to nonremotable workers. Katika Panel utafiti of Income Dynamics, K-6 distress alama iliongezeka kwa 0.3 units dhidi ya prepandemic mean ya 3.0. Increase ilikuwa takribani mara mbili kwa workers wanaoishi peke yao.

Mfumo huo hauonekani katika swali moja la dodoso pekee. Makala inaripoti mabadiliko yanayofanana katika unyogovu, matumizi ya huduma za afya ya akili na matumizi ya dawa zilizoandikwa kwa matatizo ya akili. Wafanyakazi katika kazi zinazoweza kufanywa kwa mbali walikuwa na uwezekano mkubwa kwa pointi 4.6 za asilimia wa kumuona mtaalamu wa afya ya akili, kutoka wastani wa 7.9% kabla ya janga. Dawa za unyogovu au wasiwasi ziliongezeka kwa pointi 1.8 za asilimia kutoka wastani wa 10.9%, na dawa zote za afya ya akili ziliongezeka kwa pointi 1.9 kutoka 11.6%.

Placebo checks ni muhimu. Workers wale wale hawakuonyesha corresponding increases katika non-mental-huduma za afya au non-mental-health prescriptions. Hilo linafanya matokeo iwe ngumu zaidi kueleza kama general increase ya huduma za afya use.

Waandishi wanakadiria kwamba rise ya kazi ya mbali inaeleza kwa takribani third moja ya overall increase katika isolation na mental distress katika utafiti period. Hilo ni kubwa vya kutosha kuwa muhimu, lakini si simulizi yote.

Kile ambacho hii haithibitishi

• Haithibitishi kazi ya mbali ni mbaya kwa kila mtu.
• Haithibitishi mtu fulani alipata distress kwa sababu yeye mwenyewe alichagua kufanya kazi nyumbani.
• Haionyeshi office kazi automatically ni healthier.
• Haitenganishi fully kazi ya mbali na hybrid kazi.
• Haitambui kila subgroup inayoweza kufaidika na kazi ya mbali.
• Haipimi loneliness kwa full validated loneliness/social-network scale; isolation measures zinajengwa kutoka available survey data.
• Haiondoi kila possible pandemic-era confound. Design inachukulia kwamba, baada ya kuondoa 2020 na 2021, remotable na nonremotable occupations vingefuata comparable trends vinginevyo.
• Haisemi productivity, disability access, caregiving flexibility au commuting time hazina maana.

Point ya mwisho ni muhimu. kazi ya mbali inaweza kuwa valuable. makala yenyewe inabainisha kwamba workers wengi wanapendelea remote au hybrid arrangements, na research nyingine inaona faida kwa satisfaction, retention na kazi-life balance. Social gharama si total verdict.

Ushahidi una nguvu kiasi gani?

Nguvu ya makala ni kwamba haitegemei dodoso moja la urahisi. Inaunganisha data za matumizi ya muda, vipimo vya afya ya akili, matumizi ya huduma za afya na matumizi ya dawa katika hifadhidata kadhaa za Marekani zinazowakilisha idadi ya watu kitaifa. Waandishi pia wanatumia muundo unaotegemea aina ya kazi, hivyo hawalinganishi tu watu waliochagua kufanya kazi kwa mbali na wale ambao hawakufanya hivyo.

Waandishi pia hufanya ukaguzi kadhaa wa uthabiti na majaribio ya placebo. Athari ni kubwa zaidi kwa watu wanaoishi peke yao, hasa pale ambapo maelezo yanayotegemea kutengwa kijamii yangetarajia. Hazionekani kwa namna ileile katika matumizi ya huduma za afya yasiyohusiana na afya ya akili. Pia wanapima kama kuenea kwa generative AI kunaweza kueleza muundo huo; matokeo yanafuata zaidi uwezekano wa kazi kufanywa kwa mbali kuliko kiwango cha matumizi ya AI.

Weak point si sample size. Ni interpretation. “Remotable occupation after pandemic” si sawa na “mtu huyu anafanya kazi nyumbani siku tano kwa wiki.” Estimates zinajumuisha hybrid arrangements, workplace spillovers, occupation-level changes na unmeasured shocks zozote zilizogonga remotable kazi kwa namna tofauti.

Hivyo clean reading ni: utafiti inatoa serious ushahidi kwamba postpandemic rise ya kazi ya mbali iliongeza isolation na inahusiana na worse mental-health measures, hasa kwa workers wanaoishi peke yao. Haipaswi kusomwa kama individual prescription rahisi.

Implication ya design

Practical conclusion si “kila mtu arudi office.” Ni “usi-design kazi ya mbali kana kwamba location ndiyo variable pekee.”

Kama hybrid kazi ina maana kila mtu anakuja office siku tofauti, office bado inaweza kuwa socially empty. Kama kazi ya mbali ina meetings bila informal contact, siku inaweza kuwa efficient na isolating kwa wakati mmoja. Kama worker anaishi peke yake, fully remote week inaweza kuondoa guaranteed ambient social exposure pekee aliyokuwa nayo.

Waandishi wanaelekeza kwenye interventions kama coordinating in-office days kwa hybrid workers na kuhimiza informal interaction, including online. Hii si nostalgia ya cubicles. Ni kutambua kwamba social contact ni infrastructure.

Swali bora si “remote au office?” Ni: ni sehemu gani za human contact arrangement ya zamani ilitoa kwa accident, na arrangement mpya inaweza kuzitoa deliberately vipi?

Muhtasari safi

Emanuel, Harrington na Pallais wanakadiria kwamba postpandemic rise ya kazi ya mbali ilifanya workdays kuwa solitary zaidi na ikaenda sambamba na worse mental-health measures, hasa kwa watu wanaoishi peke yao. Workers katika remotable occupations walitumia takribani kazi hours 1.2 zaidi peke yao kwa siku na waking hours 1.1 zaidi peke yao overall, relative to nonremotable occupations. Mental distress, huduma za afya ya akili use na mental-health prescriptions ziliongezeka zaidi katika remotable jobs, wakati non-mental-huduma za afya haikuonyesha pattern hiyo. matokeo si blanket case dhidi ya kazi ya mbali. Ni onyo la kimkakati kuhusu muundo: flexibility inaweza kuokoa muda na bado ikaondoa social contact, na walio exposed zaidi kwa loss hiyo huenda ni wale ambao nyumba zao tayari ni tupu.